Czego ja sie k**** spodziewałam???? :/

Trudno jest nosić cały TEN ciężar na plecach...
Za dużo zmartwień i rozczarowań.

Wielu pewnie sobie myśli
"Co ona może wiedzieć o cierpieniu?! To dorośli mają prawdziwe problemy."
Możliwe... może faktycznie tylko oni mają te "prawdziwe" problemy (?)...
Jeżeli tak, to co tak naprawdę wywołuje u nas smutek??? I te wszystkie łzy???

Dziwne

cóż... chciałam podsumować czas podczas którego nie było mnie tutaj...
*wakacje były udane, poznałam wspaniałych ludzi, przeżyłam cudowne chwile... w Sulęczynku czy Sarbsku...
*poznałam chłopaka na którym mi zależy, układało się dobrze między nami, aż w końcu coś musiało się popsuć, teraz to już nawet boję się spojrzeć Mu w oczy, mimo, że nic nie zrobiłam.. może Go kocham? (tyle tylko, ze On ma kogoś innego na oku :/)
*skasowało mi się wszystko z komputera (moje rozmowy na gg z Nim i ze wszystkimi innymi, Jego kawałki, zdjęcia, po prostu wszystko...)
*moje dwie przyjaciółki są szczęśliwe, znalazły w końcu swoje połówki... :* :* :*
*tak jak paliłam, tak teraz palę jeszcze więcej...
*weekendy spędzamy w Sopocie z ludźmi poznanymi w wakacje... siedzimy na plaży i marzniemy :D
*a tak poza tym złapałam najprawdopodobniej depresje, szybko się denerwuję, płaczę, wszystko mnie dobija... wstaję rano i odechciewa mi się żyć...
*jestem strasznie zagubiona i czuję się samotnie, mam prawie 18 lat, brak faceta (co jest u mnie normą, chociaż wcale się do tego nie przyzwyczaiłam, wręcz przeciwnie, coraz bardziej odczuwam Jego brak)

bez zbytniej wylewności...

tak na marginesie postanowiłam wrócić...

to by było na tyle

...cóż pozostało mi napisać, że cieszę się, że jest jak jest :] mimo, że miło byłoby gdyby było jeszcze lepiej :D
warto dostrzegać fajne rzeczy w sytuacji, która wbrew pozorom jest nieciekawa :) zawsze coś się znajdzie :)

piszę od rzeczy, ale właśnie tak ma być :) bo to jest piękne :)
la la la... :D
życie w pojedynkę też nie jest złe :) chyba... :D:D:D:

Dlaczego to wszystko jest takie skomplikowane???? Wiem, że nie może być idealnie, ale chciałabym, żeby było dobrze.... po prostu dobrze....

Chciałabym zmyć z siebie wszystkie smutki... co do jednego...

Chciałabym być "czysta", zacząć wszystko od początku...

Chciałabym być obojętna, właśnie tak, obojętna na wszystko to co się dzieje z Nim...

Czas wyjaśnić kto kim jest.
Więc tak (od "więc" nie zaczyna się zdania, cóż...), blog powstał z myślą o pewnym chłopaku, którego kochałam, bardzo mocno... trwało to 4 lata... poza NIM nie widziałam świata. Przeżyłam jedno, wielkie ROZCZAROWANIE.
Nadal czuję do niego sentyment... ale to nie jest już tak głębokie jak kiedyś...
Wiedziałam, że kontakt jaki mieliśmy urwie się... tak właśnie się stało po odejściu ze szkoły... jedynie BARDZO żadkie rozmowy na gg, to wszystko...
Z nową szkoła przyszły następne problemu. Na mojej drodze stanął kolejny chłopak... nieodpowiedni dla mnie... nie zwracający uwagi... ĆPAJĄCY... nie mogę sobie wybić go z głowy!!! Jest mi z tym źle... najgorze jest to, że nie mogę MU pomóc...

Nie chciałabym zostać odebrana za osobę, która nie wie czego chce... w dodatku szukającą tam gdzie nie powinna... jest mi z tym naprawdę ciężko... miłość nie kojarzy mi się z niczym dobrym... widzę w niej tylko cierpienie... dlatego, bo "moja" tak wygląda...

Spoglądam przez okno.... co widzę???